zondag 22 oktober 2017

Samen op de foto

De tijd vliegt.
Een mega-cliché, I know, maar dat is dus echt zo hé!

Het is intussen al meer dan een maand geleden dat ik jullie een nieuw naaisel toonde.

Zoals gewoonlijk miste ik 1 september om nieuwe outfit voor mijn jongens te maken.
En voor ik het goed en wel door had kondigde de schoolfotograaf zich aan.

De afgelopen twee jaar zaten mijn zonen op aparte scholen. Maar nu ook mijn jongste in het eerste leerjaar zit lopen ze weer op dezelfde speelplaats rond. En voor het eerst zouden ze eens samen kunnen poseren voor de schoolfotograaf.

Voor de gelegenheid wou ik mijn kanjers in nieuwe outfits steken. Outfits die mooi bij elkaar passen, maar toch niet te veel op elkaar lijken.
Stofjes met een andere textuur, een andere patroon, maar toch mooi samen.
Je bent nog mee?


Bijkomend criterium: een Mitch-sweater van La Maison Victor en een Theo-hemdje van Zonen09. Ah ja, want we deden van StikBelgique!

Zo zat dat in mijn hoofd, voor wie welk patroon zou zijn, daar wou ik nog wel flexibel in zijn :-)

Met dit verlanglijstje trok ik naar Stoffenheide. Eindelijk hebben we hier nu ook een bakstenen stoffenwinkel met veel moois.
De sympathieke Kirsten ging samen met mij op zoek en we vonden de perfecte stofjes voor mijn jongens...


De oudste werd opnieuw voorzien van een Theo-hemd in een stof die ik nooit eerder in het echt zag: tencel tricot van Froy&Dind. Ik was er een beetje bang voor wat het is een glibberig stofje. Maar het verwerkt echt zalig! Ik haalde voor het eerst een microtex-naald boven maar weet niet of dat echt nodig was.

Ik werkte ook voor het eerst met jersey-drukkers van Prym. Wat een ontdekking zeg! Die gaan veel vlotter open en dicht dan kampsnaps en ze zitten ook veel steviger vast.


Ik maakte een 140 voor mijn 8-jarige smalle kerel. Oeps, veel te groot natuurlijk...

Mijn redenering: in januari maakte ik een 134 small. Ik noteerde toen dat ik de zijnaden veel nipter moest stikken. Dus, ik dacht, een 134 was toen waarschijnlijk beter geweest. En dan telde ik verder. Een 134 een klein jaar geleden, dat mag nu wel een 140 zijn. 

Tja, dat was dus een beetje overdreven :-) Een hemdje dat een beetje te smal ik moet je uiteraard geen twee maten groter maken aan de schouders en zo... Komt daar nog eens bij dat tencel een soort van tricot is ... Dus het hemd was echt veel te groot. Ik nam alle naden een heel pak (als in: meerdere centimeters).
Het hemdje is nog steeds ruim, maar zo kan hij er in de winter nog iets onder dragen en misschien past het dan volgend jaar ook nog wel. 


Voor mijn jongste zoon maakte ik een mitch sweater. Een 122-128 leek me wel OK. Ik maakte de mouwen iets korter, maar achteraf gezien was dat eigenlijk niet nodig. De halsuitsnijding maak ik volgende keer ook wat hoger, maar verder ben ik wel tevreden :-)

Het breisel van Editex vind ik echt de max! Stoffenheide verkoopt ook de okerkleurige variant en een dezer dagen ga ik daar ook voor bezwijken vrees ik....
 

We maakten deze foto's in de  "Loonse en Drunense duinen", een natuurgebied vlakbij de Efteling.  Een echte aanrader!


Onze weekends zijn meestal goed gevuld met voetbalmatchen, verjaardagsfeestjes, chiro...  Mijn jongens gaan hier samen met hun vriendjes helemaal in op, en wij dus ook :-)
Ik achtervolg hen dan ook ook steeds minder met mijn fototoestel om hun zelfgemaakte outfits in beeld te brengen. Jullie zullen Seppe en Lander hier dan ook minder zien verschijnen in de toekomst.  Maar we naaien wel vlijtig door hoor. Ik ben ook super blij dat ik hun kleerkast nog steeds mag vullen met zelfgemaakt gerief.

En die schoolfotograaf?
Wel, die toverde mooie lachjes op mijn zonen hun gezicht zoals enkel een schoolfotograaf dat kan. Opzet geslaagd!