zondag 22 oktober 2017

Samen op de foto

De tijd vliegt.
Een mega-cliché, I know, maar dat is dus echt zo hé!

Het is intussen al meer dan een maand geleden dat ik jullie een nieuw naaisel toonde.

Zoals gewoonlijk miste ik 1 september om nieuwe outfit voor mijn jongens te maken.
En voor ik het goed en wel door had kondigde de schoolfotograaf zich aan.

De afgelopen twee jaar zaten mijn zonen op aparte scholen. Maar nu ook mijn jongste in het eerste leerjaar zit lopen ze weer op dezelfde speelplaats rond. En voor het eerst zouden ze eens samen kunnen poseren voor de schoolfotograaf.

Voor de gelegenheid wou ik mijn kanjers in nieuwe outfits steken. Outfits die mooi bij elkaar passen, maar toch niet te veel op elkaar lijken.
Stofjes met een andere textuur, een andere patroon, maar toch mooi samen.
Je bent nog mee?


Bijkomend criterium: een Mitch-sweater van La Maison Victor en een Theo-hemdje van Zonen09. Ah ja, want we deden van StikBelgique!

Zo zat dat in mijn hoofd, voor wie welk patroon zou zijn, daar wou ik nog wel flexibel in zijn :-)

Met dit verlanglijstje trok ik naar Stoffenheide. Eindelijk hebben we hier nu ook een bakstenen stoffenwinkel met veel moois.
De sympathieke Kirsten ging samen met mij op zoek en we vonden de perfecte stofjes voor mijn jongens...


De oudste werd opnieuw voorzien van een Theo-hemd in een stof die ik nooit eerder in het echt zag: tencel tricot van Froy&Dind. Ik was er een beetje bang voor wat het is een glibberig stofje. Maar het verwerkt echt zalig! Ik haalde voor het eerst een microtex-naald boven maar weet niet of dat echt nodig was.

Ik werkte ook voor het eerst met jersey-drukkers van Prym. Wat een ontdekking zeg! Die gaan veel vlotter open en dicht dan kampsnaps en ze zitten ook veel steviger vast.


Ik maakte een 140 voor mijn 8-jarige smalle kerel. Oeps, veel te groot natuurlijk...

Mijn redenering: in januari maakte ik een 134 small. Ik noteerde toen dat ik de zijnaden veel nipter moest stikken. Dus, ik dacht, een 134 was toen waarschijnlijk beter geweest. En dan telde ik verder. Een 134 een klein jaar geleden, dat mag nu wel een 140 zijn. 

Tja, dat was dus een beetje overdreven :-) Een hemdje dat een beetje te smal ik moet je uiteraard geen twee maten groter maken aan de schouders en zo... Komt daar nog eens bij dat tencel een soort van tricot is ... Dus het hemd was echt veel te groot. Ik nam alle naden een heel pak (als in: meerdere centimeters).
Het hemdje is nog steeds ruim, maar zo kan hij er in de winter nog iets onder dragen en misschien past het dan volgend jaar ook nog wel. 


Voor mijn jongste zoon maakte ik een mitch sweater. Een 122-128 leek me wel OK. Ik maakte de mouwen iets korter, maar achteraf gezien was dat eigenlijk niet nodig. De halsuitsnijding maak ik volgende keer ook wat hoger, maar verder ben ik wel tevreden :-)

Het breisel van Editex vind ik echt de max! Stoffenheide verkoopt ook de okerkleurige variant en een dezer dagen ga ik daar ook voor bezwijken vrees ik....
 

We maakten deze foto's in de  "Loonse en Drunense duinen", een natuurgebied vlakbij de Efteling.  Een echte aanrader!


Onze weekends zijn meestal goed gevuld met voetbalmatchen, verjaardagsfeestjes, chiro...  Mijn jongens gaan hier samen met hun vriendjes helemaal in op, en wij dus ook :-)
Ik achtervolg hen dan ook ook steeds minder met mijn fototoestel om hun zelfgemaakte outfits in beeld te brengen. Jullie zullen Seppe en Lander hier dan ook minder zien verschijnen in de toekomst.  Maar we naaien wel vlijtig door hoor. Ik ben ook super blij dat ik hun kleerkast nog steeds mag vullen met zelfgemaakt gerief.

En die schoolfotograaf?
Wel, die toverde mooie lachjes op mijn zonen hun gezicht zoals enkel een schoolfotograaf dat kan. Opzet geslaagd!

zondag 10 september 2017

Jack 01(0)/09

Een blazer voor mijn jongens?!
Binnen twee jaar misschien, wanneer de jongste zijn eerste communie doet. Dan zou ik dat eventueel, misschien, wel eens, kunnen, overwegen...

Maar toen ik in juli samen met een hele horde zonenmoeders bij Zonen09 ging feesten sloeg de vonk over. Dat heeft natuurlijk alles te maken met het rekje met prachtige jacks dat daar stond te blinken... Sharon en haar testers naaiden nogal wat pareltjes bij elkaar: van chic tot sportief, het hing er allemaal. Ik vertrok dan ook naar huis met het patroon in mijn handen. Dit zou geen 2 jaar duren!

In het zonnige Frankrijk las ik Sharons bericht over een nieuwe Zonen09 wedstrijd 01/09. Ik probeerde mezelf aanvankelijk nog wijs te maken dat ik deze aan me zou laten voorbij gaan.
De deadline was véél, mijn naaimachine was nog binnen voor onderhoud, na 2 weken kamperen zou er nog een week van wassen en strijken volgen, en spullen voor de eerste schooldag, die hadden we ook nog niet in huis ...  Maar kijk, ik kan er dus echt niet aan doen hé! Die Jack moest er komen :-)


Tijd om nieuwe stoffen te kopen was er niet, dus haalde ik mijn stoffenkast voor de 100ste keer overhoop.

De kobaltblauwe jeans kocht ik ooit op een stoffenmarktje en de sweaterstof in "baseball thema" kreeg ik enkele jaren geleden van "de buurvrouw van mijn mama", die het op haar beurt kreeg van de "moeder van een vriendin".


Een jasje maken voor de jongste is altijd een risico. Te klein is zonde maar te groot is ook geen zicht... Uiteindelijk koos ik voor maat 128, die maat die ik ook gebruik om Billie's mee te maken voor Lander (6 jaar). Hij heeft nog een beetje marge, ik denk dat het in de lente ook nog wel zal passen.


Die rugsplit, daar had ik toch even mijn twijfels bij. De patroondelen zagen er allemaal zo vreemd uit en ik zag echt niet hoe dat samen goed zou komen. Maar uiteindelijk is het gewoon kwestie van de handleiding te volgen en dan komt het helemaal goed!

De afwerking van de kap kopieerde ik schaamteloos van haar en bij K-bas shopte ik de nodige zeilringen, veters, koord, koordstoppers, en (ja dat heet echt zo) veterpinken bij elkaar. De jeansknopen scoorde ik in het winkeltje waar ik mijn naaimachine ging ophalen. Hoe minder stops, hoe beter :-) 


Een blazer zit niet op een avondje in elkaar. Zeker niet wanneer je kiest voor de opties die ik maakte. Ik dacht het aantal patroondelen voor jullie te tellen, maar na een hele avond knippen was ik al lang blij dat ik alles even kon wegleggen...  Maar uiteindelijk is het daarna enkel kwestie van de handleiding stap voor stap te volgen (op een kleine 10 uur ben je er zeker door) en daarna te glunderen bij het eindresultaat :-)


Het weer zat de laatste week niet echt mee, dus overtuigde ik zoonlief om binnen en onder het afdak te poseren. Een walkman met een verhaaltje van Tom en Jerry, en een snoepje achteraf hielpen daarbij :-)

Merkten jullie trouwens de print op Landers T-shirt al op? Ik kocht de T-shirt enkele jaren geleden bij CKS voor Seppe. En hoewel ze al helemaal afgewassen is en er een paar gaatjes in zitten gaat ze nog niet weg. "Ah neen, mama, want alle grote mensen kennen dat liedje precies"

 

zondag 27 augustus 2017

Nore dress: in 't echt

Niet lang na het maken van mijn Nore-testjurk zette ik mijn schaar in de echte stof: de oh-zo-populaire french terry met palmbomen uit de Playtime collectie van See You at Six.

Bij de eerste Soft Cactus collectie lieten zij en ik ons een "beetje" gaan. Nog voor de stoffen goed en wel gelanceerd waren hadden wij de webshop al ontdekt en bestelden we heel wat metertjes. Ja Naomi, dat waren wij dus :-) Eigenlijk kocht ik gewoon te veel. Zo veel dat ik sindsdien wat op mijn hoede ben wanneer de zusjes ons met prachtige plaatjes overspoelen. Wikken en wegen, in het winkelmandje, uit het winkelmandje, je kent het vast wel.

Maar deze keer sprong ik terug mee op de kar! Ik zag mijn zonen al flaneren in al dat moois.  Ik las her en der dat de stof zo zacht was. Ik vroeg me af of ze niet een beetje overdreven. Maar neen, die geluste stof voelt als een nieuwe handdoek die net uit de droogkast komt...

En dus hield ik de stof gewoon voor mezelf in ging ik wat show verkopen in het prachtige La Rochelle.

De testjurk zette ik in elkaar op een gezellige zomers naaidate. Met een ricard erbij droomde ik alvast van onze komende vakantie. Gelukkig hielden mijn vriendinnen het bij non-alcoholische dranken en hielpen ze me met enkele aanpassingen. Zo maakte ik het bovenstuk nog een centimeter korter en gaf ik mijn buste iets meer ruimte.
Verder moest ik opnieuw zuinig zijn met mijn stof. Ik zocht het even op en kan je meegeven dat ik 110 cm van deze prachtige stof kocht. Zij knipte deze mooi voor me af en na het wassen restte me nog 104 cm.  Met mijn kleine gestalte was dit net voldoende.
Ik gebruikte de bijpassende boordstof niet enkel voor de hals, maar ook de zakjes werden ermee gevoerd. Ik stikte er ook een reepje boordstof aan de zakopening. Zo valt het mooi en had ik enkel mijn overlock nodig om het rokdeel in elkaar te zetten. 

 

Mijn nieuwe jurkje doorstond de vakantietest met verve en gaat nog vaak de kast uitkomen denk ik!


Patroon: Nore Dress - Compagnie M

Stof: Palms - See You at Six Playtime (gekocht bij Pieke Wieke)
Zeilringen: K-bas

zondag 20 augustus 2017

Nore dress: de testjurk

Eind vorig jaar kaapte ik samen met mijn knappe zoon een mooie prijzenpot weg bij Compagnie-M. Een stapel mooie stofjes en leuke boeken kwamen mijn kant uit, samen met een waardebon van Compagnie-M.

De lancering van de "Nore dress" was de uitgelezen kans om mijn waardebon te verzilveren. 
Het was een eeuwigheid geleden dat ik nog iets voor mezelf maakte. Een testkleedje leek me dan ook geen overbodige luxe.  Mijn schoonzusje nam mijn maten op en ik bleek midden in maatje 40 te vallen. Ik betrouwde het zaakje niet meteen. Meestal zweef ik wat door de matentabel.
Maar bon, we moeten het natuurlijk niet moeilijker maken dan het is. Ik paste niets aan de pasvorm aan. Het bovenstuk kortte ik wel met 2 cm in. 

Ik selecteerde een lap zomersweat uit mijn eigen voorraad. De lap bleek 96 cm te zijn. Ik kocht ze enkele maanden geleden om een trui voor mijn deugnieten mee te maken. 

Het was nipt, héél nipt zelf. Voor boordjes had ik geen stof meer over en de tailleband knipte ik in de verkeerde richting. Maar kijk, ik kreeg mijn testjurkje eruit.


Dat poseren, daar moet ik toch nog wat inkomen precies.
Dan halen we de kids er maar even terug bij, dat werkt gelukkig altijd :-)


Ideaal vakantiegerief zoals je kan zien! 
Ik maakte intussen nog 2 "echte" versies die er snel aan komen. 

zaterdag 12 augustus 2017

Klant is koning

Een hele tijd geleden deed ik met mijn de jongens op weg van de zwemles naar de turnles een tussenstop in de lokale stoffenwinkel. Terwijl ik wat naaigaren uitzocht renden mijn actievelingen naar de speelhoek. 
Die speelhoek hebben ze daar zeer strategisch ingepland, te midden van de kinderstoffen. 
Het vervolg stond in de sterren geschreven.... 
De jongens en ik kwamen net op tijd aan in de turnles met een klosje naaigaren en een lap tricot met motorcrossers. Een sweater zagen ze wel zitten, ik vond een T-shirt meer dan genoeg :-)

Ik stelde het wat uit. Er lonkten namelijk nog zo veel andere stofjes vanuit mijn stoffenkast. Maar mijn zonen, die waren hun stofje niet vergeten. En wederom hadden ze gelijk. Eens verwerkt vind ik ze best wel leuk. 

De jongste is 6 jaar en kreeg Billie maat 128. Ik verlengde het shirt wel enkele centimeters, maar verder past het perfect. De V-hals werkte ik af met een boordje uit de stof zelf. De zoom kreeg een siersteek.


Ook de oudste kreeg een shirt met V-hals. Deze keer afgewerkt met grijze boordstof. Ik maakte een Billie maat 140, maar versmalde die wel serieus in de taille. Zoonlief is een "valse smalle". Breed geschouderd, met heel smalle taille. Confectie T-shirts vallen daarom vaak wat vreemd.


We namen deze foto's eerder deze zomer in Valkenburg. We kampeerden er enkele dagen in de buurt. Mooi weer, happy kids, leuke camping, perfecte start van de zomer...


Stof T-shirts: P&10tje
Patroon: Billie - Zonen09

maandag 10 juli 2017

Eerste Communie 2017, deel 3

Meer dan 6 weken na datum ...
Het vijgen-na-pasen gehaalte is dan ook ontzettend hoog maar dit tasje verdiend echt wel een plaatsje op mijn virtuele stek :-)

Meestal ben ik van het "prop-vanalles-in-je-mega-grote-tas-type" maar voor zijn eerste communie mocht het toch wat deftiger zijn. Een clutch'ke leek me wel gepast. Wel eentje met een ketting aan. Ik zag mezelf op de bijhorende receptie al rondlopen met die clutch in mijn ene hand, communiekaartjes in mijn andere, en wat dan met dat glaasje cava?

Over het patroon moest ik niet lang nadenken. K-bas lanceerde haar Joy op het perfecte moment! De communiekaartjes kaartjes waren juist klaar en bleken net te passen in de exemplaren die ik ten huis K-bas kon bewonderen.

Ik hoor het haar nog zeggen "Gewoon een ritsvakje, wat stroken en een stukje aan de zijkant, eigenlijk super simpel". Het is inderdaad niet moeilijk om te maken, maar hoe je zoiets kan bedenken, dat vind ik echt straf.

Ik koos resoluut voor het donderblauwe kunstleer. Het ziet er super chic uit en verwerkt heel gemakkelijk. Ook de fournituren kocht ik bij K-bas.

Als voering gebruikte ik een restje van katoen van het hemdje van mijn communicant.


Ik gebruikte style-vile als versteviging omdat ik er nog een stukje van in huis had. Aan de naden wordt de clutch hierdoor wel wat dikker. De volgende keer ga ik zeker eens aan de slag met Fast-2-Fuse.

Het strikje dat Mieke verwerkte in een van haar eerste versies vond ik zo mooi.  Net als bij dit tasje opteerde ik voor toon-op-toon. Zo past het bij vele outfits.

Patroon: Joy (K-bas)
Kunstleer en fournituren: K-bas
Voering: Cloud 9 (De Stoffenkamer)

woensdag 21 juni 2017

Eerste Communie 2017, deel 2

Inmiddels ligt het feest van grote broer al een maand achter ons.
Hoog tijd dus om jullie de outfit van kleine broer te laten zien!
Ook voor hem hield ik het eenvoudig. Ik kocht een short en een truitje en maakte er een hemdje bij.
Netjes binnen mijn conform zone :-)



Het stofje en de knoopjes kocht ik bij Veritas. Het patroon, wederom een Theo van Zonen09.
Niet te veel accenten, gewoon, een simpel hemdje.
Een retrokraag kon nog net vond ik. Die kleinste van mij komt daar wel mee weg!


We maakte zondag nog eens een uitstapje met de trein. Geheel toevallig (Ahum...) had ik zijn nieuwe kleertjes klaargelegd. Het bijhorende truitje lag ook klaar, maar dat vond ik er wat over met dit mooie weer :-)

maandag 5 juni 2017

Eerste communie 2017, deel 1

Vorige week zaterdag deed onze oudste zoon zijn eerste communie.
Het werd een prachtige dag. Wat warm, maar zo mooi....
We vierden zijn feest meteen na de misviering. Het feestvarken werd die dag namelijk ook 8 jaar. Dubbel feest dus!


Ik stelde zijn feestoutfit in verschillende stappen samen.
Tijdens de zomersolden vorig jaar scoorde is een grijs-blauwe blazer van Morley. Een koopje!
Geregeld haalde ik het vestje uit de kast en moest hij worden gepast. Zoonlief vond het gelukkig allemaal prima en zag de blazer wel zitten.
Tegen de winter zag het er naar uit dat de maat wel goed zou zijn en zocht ik een short die erbij paste. Ik bleef bij hetzelfde merkje en vond er één van de vele mooie webshops die ons land rijk is eentje in zijn maat.

Toen ook de short bleek te passen en zoonlief zijn fiat gaf voor de felle kleur kon de zoektocht naar het stofje voor zijn feesthemd beginnen. De zomerstofjes druppelde overal binnen en ik dropte er meermaals enkel in mijn virtuele winkelmandje.
Zodra ik bij De Stoffenkamer een prachtige katoentje van Cloud9 zag met vrolijke blauwe cactussen én een oranje accentje was ik verkocht. En dat blauw, dat zou bovendien mooi passen bij zijn ogen...


Het patroon voor het hemdje lag voor de hand. Geen feest hier zonder Zonen09 :-)
Ik maakte een Theo in maat 134 S. Perfect op maat voor deze gelegenheid.
Het werd een sobere uitvoering: standaard kraag, doorschijnende knoopjes en een (goed verstopt) borstzakje. 


Voor zijn communiefoto's trokken we met fotografe Katleen Claes naar de Kalmthoutse Heide. Onze knapperd voelde zich meteen op zijn gemak bij haar en hij ontpopte zich tot een heus model.
Bedankt Katleen, het werden prachtige foto's...